ژاوی: «لئو، متشکرم!»

منبع: Grup14
مترجم: سید سجاد زرگرنتاج / FCBarcelona.ir

ژاوی هرناندز، مقاله ای برای روزنامه El País در وصف لیونل مسی و تمام آنچه ابر ستاره آرژانتینی برای بارسا انجام داده است، نوشت. در زیر می توانید این مقاله را مشاهده کنید:

من لئو را هنگامی که او برای اولین بار به رختکن تیم نخست آمد، و تنها 16 سال داشت، ملاقات کردم، اگرچه پیش از آن نام او را شنیده بودم. سرجی آلگره، مردی بسیار خوب که مدتها در آکادمی کار می کرد، یک روز به من گفت: «ژاوی، بچه های با استعدادی در حال رشد در آکادمی هستند». منظور او نسل بازیکنانی مانند پیکه، سسک و بقیه بود. او ادامه داد: «اما یک آرژانتینی هم هست که از هر چه بتوانی تصور کنی بهتر است. خارق العاده! باید ببینی». از اینجا بود که هنگامی که او را برای اولین بار در رختکن دیدم، می دانستم که او کیست. کاملا می توانستم متفاوت بودن او را ببینم، از آن چیزهایی که در همان نگاه نخست مشخصند. و لئو، استعدادی داشت که سخت می شد مشابهش را پیدا کرد؛ او درک فوق العاده ای از بازی داشت، خیلی خوب پاس می داد و می توانست هر کسی را که مقابلش می گذارید، دریبل کند: او همیشه از بهترین مدافع آن زمان ما، به راحتی عبور می کرد. مدتی بعد او به تیم نخست آمد، و در اولین سفر مشترکمان، متوجه شدم که او به خوبی با فلسفه باشگاه بزرگ شده، به هم تیمی هایش احترام می گذارد، فروتن است و تکبر در رفتار او جایی ندارد. و این مسئله باعث می شود که او یک نمونه باشد، به چیزی که هست، بهترین، تبدیل شده باشد؛ اینکه او هیچگاه این ارزش ها را فراموش نکرد، هیچگاه آن فروتنی و احترامی که به هم تیمی هایش می گذارد را. فکر می کنم لئو هیچگاه نمی خواست که با دیگران فرق داشته باشد.

او متفاوت بود، اما با توجه به اینکه او تنها 16 سال داشت، من تصور کردم که او با قرار گرفتن در شرایط، اوضاعش عادی می شود؛ اما می دانستم که فوتبال ورزشی پیچیده است و مسائل زیادی در آن دخیل هستند. اما هیچگاه فکر نمی کردم او بتواند به بهترین بازیکن تاریخ تبدیل شود. از زمانی که می شناسمش، او هیچگاه دست از پیشرفت و تکامل بر نداشته است. او ضمن بهبود توانایی هایش در آن سن، تبدیل به یک گلزن قهار نیز شد. او گل های زیادی به ثمر نمی رساند، و علاوه بر روش های مختلفی که برای گلزنی بلد بود، ضربات آزاد را هم امتحان کرد... و همانطور که پپ می گوید، او از همه لحاظ، سلطه خود را بر بازی حفظ می کند. ما هیچگاه چیزی مانند این نخواهیم دید. نه تنها به خاطر کارهایی که می تواند انجام دهد، بلکه به خاطر مدت زمانی که او این فرم خود را حفظ کرده است. بقیه در دو یا سه سال افت می کنند، اما او به نظر برنامه ای برای این بخش ندارد.

مانند هواداران، ما هم بسیار خوش شانس بودیم که او به بارسا آمد. بدون او، بارسا به این نقطه نمی رسید، و او ستون موفقیت های تیم در دهه گذشته بوده است. و این چیزی است که نمی توان هنگام صحبت در مورد لئو، از آن چشم پوشید و ارزش ستایش را دارد: شما می توانید دو یا سه سالِ خوب را پشت سر بگذارید، اما بهترین بودن برای چنین بازه طولانی ای نشان می دهد که او یک شخصیت غیر عادیِ پیروزی در خود دارد، شخصیتی که نه تنها از کاری که انجام می دهد لذت می برد، بلکه یک کمال گراست که هیچ چیز برایش کافی نیست؛ وقتی او دو گل به ثمر می رساند، سومی را می خواهد. این چیزی است که مردم در طول بازی می بینند، اما او در طول هفته دقیقا به همین شکل است، و این باعث می شود که اطرافیان خود را مجبور به پیشرفت کند، زیرا بودن در سطح او، چیزی است که همه بازیکنان می خواهند.

این شخصیت باعث می شود که بعد از باخت، به شدت ناراحت باشد، و یا حتی غمگین؛ زیرا او همواره می خواهد پیروز باشد. هیچ چیز بیشتر از باخت او را اذیت نمی کند. به یاد دارم روزی که او در نیمه نهایی لیگ قهرمانان مقابل چلسی پنالتی را از دست داد و ما حذف شدیم، و او به حدی ناراحت بود که هیچ چیز آرامش نمی کرد. او حتی وقتی مقابل منچستر سیتی که با نتیجه 3-1 پیروز شدیم، پنالتی را از دست داد به شدت ناراحت بود. و شما می روید و به او می گویید که ایرادی ندارد و او به شما می گوید: «نه، دارد. من شکست خوردم». و این حقیقت دارد. روزهایی بوده که من دیده ام او به شدت از دست خود، افرادی که در کنارش هستند و به طور کلی از دنیا عصبانی بوده است، اما چه کسی می تواند بگوید روزهای این چنینی نداشته است؟! و علاوه بر این، کنار آمدن با بهترین بودن اصلا آسان نیست، اما او به خوبی این کار را انجام داده، و می دهد. بنابراین او به خاطر آن رفتارها به راحتی بخشیده می شود، زیرا آن ها را به وسیله شاد کردن هر کسی که فوتبال را دوست دارد، جبران می کند.

به شخصه فکر می کنم که دوست او هستم. او بسیار درونگراست و به سختی می تواند از این حالت خارج شود، اما وقتی به شما اعتماد کند، بسیار شوخ است. شوخی های او فوق العاده اند، او قلبی بزرگ دارد و انسان فوق العاده ای است. او خیلی زود به درخواست شما پاسخ می دهد: «هی لئو، یک دوست از من برای چند جفت کفش برای یک موسسه سرپرستی کودکان درخواست کرد...». او کفش هایش را در می آورد، آن ها را امضا می کند و می دهدش به شما. همیشه. اما چیزی که من از همه بیشتر در او دوست دارم، صداقت اوست. او هیچگاه به شما خیانت نمی کند، شخصیت بسیار قوی ای دارد و هنگامی که از چیزی خوشش نمی آید، خوشش نخواهد آمد، تلاش نکنید که قانعش کنید. اما او این مسئله را جلوی روی شما می گوید. من همواره این احساس را داشتم که او هیچگاه به من پشت نمی کند. او هر گاه چیزی برای گفتن به من داشته باشد، به خودم می گوید. او تنها به مدافعان و دروازبان حریف خیانت می کند و این چیزی است که بابتش از او متشکرم. از این لحاظ ما خیلی شبیه به هم هستیم. مرسی بابت آن، لئو.

و مرسی که آنطوری که بازی می کنی، بازی می کنی! برای استارت هایت، برای گلهایت، برای پاس ها و دریبل هایت، و برای چیزهایی که به بارسا و فوتبال دادی. و به خاطر آنطور که هستی!

و تبریک برای توپ طلای بعدی ات. تو لایقش بودی!

- - , .