منبع: Grup14پاهای آیمریک لاپورته نلرزید، وقتی مارچلو بیلسا، او را که تنها 18 سال سن داشت، برای نخستین بار با لباس بیلبائو، آن هم در یک دیدار اروپایی، به میدان فرستاد. آن روز، او شماره 38 را به تن کرده بود. حالا و در حالی که سه سال از آن روز گذشته است، او شماره 4 تیمش را می پوشد و رهبر خط دفاعی تیم باسکی است. پیشرفتی فوق العاده که تیم های سطح بالایی مانند بارسا را متوجه خود ساخته است. لاپورته هدف اصلی بارسا برای تابستان آینده است. در ادامه بررسی می کنیم که آیا او شرایط حضور در تیمی که مدافع وسط بودن در آن، سخت ترین کار ممکن است را، دارد یا خیر.
| نام | تاریخ تولد | محل تولد | قد |
|---|---|---|---|
| آیمریک لاپورته | 27 می 1994 | فرانسه | 189 سانتی متر |
1) بازی با پا، قوی ترین مشخصه اوست. لاپورته اعتماد به نفس بالایی هنگام در اختیار داشتن توپ دارد، و به راحتی با مسئله آغاز بازی از دفاع، کنار می آید. چپ پا بودنش باعث می شود که بتواند پاس های بلند برای وینگر ها و هافبک های تیم بفرستد، و این نکته قطع کردن پاس های او را برای حریفان، سخت تر می کند.
او همچنین به خوبی می تواند پاس های کوتاه به هافبک های تیم بدهد و از این طریق پرس از جلوی تیم حریف را خنثی می کند؛ مسئله ای که به شدت در بارسلونا حیاتی است.
درصد راندمان پاس های او با توجه پیشینه تیمش باور نکردنی است. در تصویر زیر مقایسه او با دیگر مدافعان میانی کلاس جهانی فوتبال اروپا نشان داده شده است:
علاوه بر این یک جنبه بسیار مهم وجود دارد که این مرد فرانسوی در آن برتری دارد. او حریفان را تحریک می کند تا با فاصله ای کم پرس کنند و سپس به سرعت پاس می دهد. با این قابلیت بازیکنان دیگر می توانند از زیر فشار خارج شوند. به طور مختصر می توان گفت لاپورته می تواند در یک یا چند نقطه فضا را برای پاس دادن فراهم کند.
2) لاپورته در جنبه های دفاعی زمینه های پیشرفت را دارد. او در مواجه با حمله های سریع مهاجمان در فضای پشت سرش مشکل دارد اما از هوش کافی برای اجتناب کردن از این شرایط برخوردار است. در رویارویی با مهاجمان حریف بازیکن قابل اعتمادی است و در بیشتر مواقع هم موفق می شود. مسلما سابقه حضور او در رشته راگبی به خوبی روی بازی او تاثیر گذاشته است.
او هم چنین باید توانایی زمان سنجی خود را بهبود ببخشد. ما این توانایی را این گونه می شناسیم: بازگشت به خط دفاعی، ایجاد دو دلی در بازیکنان حریف و کند کردن سرعت بازی آن ها برای بازگشت سایر بازیکنان. او باید این قابلیت را بیشتر در بازی خود جا بیاندازد و سریع تر عمل کند.
3) قابلیت های بازی هوایی او یکی دیگر از توانایی هایی است که باید برجسته شود. او در این زمینه بازیکن توانمندی است و گاهی مواقع گلزنی هم می کند.
4) لاپورته درک بالایی از شرایط بازی نشان می دهد. او می داند که چه زمانی باید محتاطانه بازی کند و چه زمانی رو به بازی خشونت آمیز بیاورد و با توجه به موقعیتی که شرایطی بازی ایجاب می کند، ترکیبی از پاس های کوتاه و بلند را ارسال کند. او به خوبی از این مهارت برخوردار است.
اگر دوباره به مقایسه او با دیگر مدافعان بزرگ حال حاضر اروپا برگردیم، متوجه خواهیم شد که درصد پاس های بلند او مشابه جرارد پیکه است؛ بازیکنی که در حال حاضر، بدون شک یکی از بهترین ها در پست دفاعی است.
5) با توجه به جوانی اش و خجالتی بودنش در بیرون زمین، به هم تیمی هایش روحیه می دهد. او تنها 21 سال سن دارد و با این وجود در باشگاهی حضور دارد که در لیگ اروپا بازی می کند و در نیمه بالای جدول لیگ قرار گرفته است و همه این ها نکات قابل توجهی است که می بایست در نظر گرفته شوند. همه این جنبه هایی که گفته شد، این باور را به وجود می آورد که او در هر باشگاهی که در آینده بازی کند، شکیبایی روانی زیادی خواهد داشت و مهره با اهمیتی خواهد بود.
لاپورته چگونه باید در بارسا جا بیافتد؟
او بیشتر توانایی هایی را که باشگاه کاتالانی از مدت ها پیش برای قوت بخشیدن به خط دفاعش در جستجوی آن بوده است، یک جا دارد. لاپورته به خوبی و با اطمینان از خط دفاعی بازی سازی می کند. چپ پا بودن او باعث می شود تا ارتباط بهتری با هافبک ها و وینگرهای تیمش داشته باشد که این مسئله احتمال ارسال پاس از میان مدافعان حریف را به شدت افزایش می دهد.
فرضا اگر او کنار پیکه بازی کند، نمایش ترکیبی آن ها به بازیکنان حریف شانس زیادی برای عبور از خط دفاعی را نخواهد داد؛ چرا که هر دوی آن ها کیفیت لازم را برای مقابله با حملات حریف دارند. لاپورته در شرایطی که تیم حریف بسیار سازمان یافته فشار می آورد، به خوبی می تواند پاس ها را بین هم تیمی هایش تقسیم و یا موقعیت ارسال پاس را فراهم کند.
در آخر، این مرد فرانسوی در باشگاهی با فلسفه لاماسیا رشد یافته است و به خوبی می داند که چگونه با مسئولیت هایش کنار بیاید و استعداد تبدیل شدن به یک رهبر را دارد. در صورتی که او به بارسا ملحق شود، تجربه او در لالیگا و رقابت های اروپایی نکته مثبتی برای او خواهد بود.
درباره ضعف های او باید بگوییم که او باید در مدیریت فضای پشت سرش پیشرفت کند. او باید تلاش کند تا در بازگشت هایش بهتر شود و احتمال فضا دادن به تیم رقیب را کاهش دهد. او گاهی اوقات درگیری را در خارج از خط دفاعی هم ادامه می دهد که همین مسئله او را عجول می کند و گزینه ای برای او باقی نمی گذارد تا به بازیکنانی که از او عبور کرده اند، برسد. او باید یاد بگیرد چه زمانی شرایط بازی به او اجازه حمله می دهد و چه زمانی نه.
به جز تفاوت های طبیعی که در تجربه این دو بازیکن وجود دارد، ما می توانیم لاپورته را با نقاط قوت و ضعف مشابه، به عنوان معادل یک «پیکه» در سمت چپ مرکز خط دفاع در نظر بگیریم. این موضوع، این نکته را تداعی می کند که مدافع کاتالانی پیش از این با حضور در کنار مدافع بزرگی هم چون پویول و اکنون در کنار ماسکرانو، جایگاه خودش را به عنوان یکی از بهترین مدافعان میانی جهان استحکام بخشیده است. پیکه پیش از این در کنار مدافعانی با قابلیت های تکنیکی کمتر اما سریع تر و توانا در پوشش فضای پشت او به خوبی درخشیده است؛ دقیقا ویژگی های متضاد لاپورته!
این قضیه شک هایی را درباره سازگاری این دو بازیکن در مسابقات بزرگ در ذهن ایجاد می کند؛ زیرا اگر به طور کلی مزایا و معایب این دو مدافع را بررسی کنیم، شاهد این هستیم که همکاری پیکه با یک بازیکن با ویژگی های مکمل مانند ماسکرانو باعث به جود آمدن ترکیبی کامل می شود در حالی که بازی کردن کنار لاپورته کیفیت بازی سازی زیادی به خط دفاعی اضافه می کند (برای مثال توانایی پرسینگ را برای حریف سخت تر می کند). اما در امور دفاعی ممکن است آسیپ پذیرتر باشند.
تنها آینده مشخص می کند که باشگاه بعدی او کجا خواهد بود اما شکی وجود ندارد که او در این لحظه و در این سن به نقطه ای رسیده است که کمتر بازیکنی این شرایط دارد و آن هم رقابت چند باشگاه بزرگ برای جذب اوست. آیمریک لاپورته با آرامش و استعداد ظریف خود جهان فوتبال را به تعظیم وا داشته است.
برچسب:
نویسنده: مهدی