منبع: چهار چهار دومحور تیم بارسلونا، با وجود داشتن تأثیری مستقیم روی فرم فوق العاده آن ها در این فصل، همچنان به طرز ظالمانه ای دست کم گرفته می شود. و به نظر می رسد تداومِ اذعان نداشتن به هوش بالای سرجیو بوسکتس، یکی از بزرگترین معماهای حل نشده فوتبال است.
در تاریخ 3 فوریه و در دیدار مقابل والنسیا، بوسکتس چنان سطح بالایی از تأثیرش در فاز هجومی و دفاعی بارسا به نمایش گذاشت، که می توان شگفت انگیز بودنِ آن را، همسنگِ کارهایی که مثلث MSN در حال انجام آن هستند، دانست. این دیدار، یک مصداق از مصداق های بیشمار تأثیر او، بر بارسای این فصل است.
پارت نخست: نمایشی در کلاس جهانی
شماره پنج بارسا، بدترین کابوس گری نویل در دیدار اخیر دو تیم در نیوکمپ، که منجر به پیروزی 7-0 بارسا شد، بود و به نظر می رسید که او اصلا قادر به انجام اشتباه نیست. با پوشش مقدار بسیار زیادی از زمین، او تقریبا تمامی قسمت های یک سوم میانی را تحت سلطه خودش داشت. اشتباهات تیم در عقب زمین را پوشش می داد و به سرعت آن را به حمله تبدیل می کرد.
حتی از نقطه نظر آماری نیز، او روزی شگفت انگیز را مقابل والنسیا سپری کرد. از 106 پاسی که او برای هم تیمی هایش ارسال کرد، 97 تای آن ها صحیح بودند، ضمن اینکه او 27 بار مالکیت توپ را به تیم خود بازگرداند - تقریبا یک چهارم کل بازیابی های تیم بارسا در آن دیدار. این مسئله باعث شد والنسیا تحت فشاری شدید و مداوم قرار بگیرد. حتی تنها خطایی که او مرتکب شد، تصمیمی صحیح بود که از معدود حملات والنسیا به سمت دروازه بارسا، جلوگیری کرد.
نکته قابل توجه و جذاب اما، جایی است که کاتالان در آن بسیار مشهورند: ریسکی ترین و مشکل ترین پاس های ممکن، که خطوط حریف را از هم می پاشد و دقیقا زیر پای بازیکن خودی می رسد؛ بوسکتس با ارسال پنج پاس اینچنینی، بهترین آمار را در این زمینه در بین هم تیمی هایش، و متعاقبا بازیکنان حاضر در زمین داشت.
دو تا از این پاس ها به طور واضحی قابل تشخیص بودند: اولی، روی گل دوم بارسا اتفاق افتاد - بوسکتس توپ را در میانه میدان در اختیار گرفت، و سپس با پاسی بسیار دقیق، آن را پشت مدافعان حریف، برای الکس ویدال ارسال کرد، و این مدافع راست پیش تاخته، بلافاصله با یک پاس کات بک، توپ را جلوی پای سوارز، در مقابل دروازه حریف، قرار داد.
دومی درست پیش از پایان نیمه نخست اتفاق افتاد - جایی که شماره پنج بارسا با یک توپ گیری خوب از یاران والنسیا، توپ را از زمین خودی با ارسالی بلند برای مسی فرستاد و مسی در حالی که شاکوردان مستافی را پشت سر خود داشت، در موقعیتی تک به تک قرار گرفت. انتهای این حرکت، یک کارت قرمز برای مدافع والنسیا و یک پنالتی به سود بارسلونا بود.
زمانی بود که بوسکتس بسیار محافظه کار بود، و کارهای معمولی را به عهده می گرفت و ابعاد خلاقانه را به باقی هم تیمی هایش می سپرد. از آن زمان، مدت زیادی گذشته است. این روزها او پاس هایی برای هم تیمی هایش فراهم می کند که احتمالا ژاوی به او بابت چنین پاسی افتخار می کند. ثبات او در به دوش کشیدن بار خلاقیت تیم، باعث شد که بارسا با نبود اسطوره شماره شش خود، بسیار راحت تر کنار بیاید.
پارت دوم: آنتی تاکتیک ها
در حالی که گری نویل سعی می کرد با چیدن بازیکنان زیاد و ایجاد تراکم در خط دفاعی خود، از خطر خط حمله بارسا کم کند، مرتکب یکی از بزرگترین اشتباهاتش در آن دیدار شد، و آن، در نظر نگرفتن مهم ترین هافبک حریف بود. و در نهایت، همه دیدند که آزاد گذاشتن بوسکتس، چه نتیجه ای برای نویل و شاگردانش در بر داشت.
مربیان با تجربه تر، متوجه این موضوع شدند که برای مقابله با بوسکتس، به یک گیم پلن جداگانه نیاز است. و در مواردی که مربیان به این موضوع توجه کردند، تیم هایشان نمایش های بهتری در مقابل بارسا داشتند.
یکی از مهمترین دلایلی که دیپورتیوو توانست در 12 دسامبر، بارسا را در نیوکمپ با نتیجه 2-2 متوقف کند، استراتژی آنتی-بوسکتس بود که توسط ویکتور سانچز طراحی شد. سرمربی دپور از سه مهاجمش خواست که تا می توانند نزدیک به خط دفاعی بارسا قرار بگیرند. جاناتان رودریگز و لوکاس پرز، پرس فردی را به مدافعین وسط بارسا اعمال می کردند، و فایکل فجر، بر بوسکتس فشار می آورد.
نتیجه این شد که پاس های سالم بسیار کمی از سوی بوسکتس به هم تیمی هایش، و از هم تیمی هایش به بوسکتس، ارسال شد و تأثیرش بر بازی، نسبت به دیگر بازی ها، به طرز چشمگیری کاهش یافت.
این مسئله برای حدود 25 دقیقه جواب داد، اما در آن زمان بوسکتس متوجه شد با سرعت دادن به پاس هایش و حضور نزدیک ترش به پیکه و ماسکرانو، می تواند گریزمان را مشغول کند و فضای مورد نیاز خود را باز بیابد. وقتی این اتفاق افتاد، پاس های کلیدی او افزایش یافت و تیم به طرز کاملا محسوسی، بهتر بازی کرد.
یکی از واضح ترین مترها برای احراز کیفیت بالای بوسکتس، غیر قابل جایگزین بودن او برای تیم است. خستگی، برای بوسکتس، درست مانند هر فوتبالیست دیگری، یک مشکل بالقوه است و هنگامی که در ژانویه کمی از فرم خوب خود خارج شده بود، بارسا هم به همراه آن دچار افت شده بود.
اگر بارسا می خواهد به بردن جام ها ادامه بدهد، باید بوسکتس را در شرایط ایده آل نگه دارد. آن ها همچنین باید او را راضی نگه دارند، زیرا بر خلاف نظر اکثر رأی دهندکان جوایز فردی، سران پی اس جی از کیفیت منحصر بفرد او آگاهند و حاضرند مقدار غیر قابل شمارشی پول برای انتقال او به پاریس، پیشنهاد بدهند.
سرمربی آینده منچستر سیتی نیز از قضا چیزهایی در مورد او می داند. اگر سران بارسا باهوش باشند، هر چه سریعتر مراتب تمدید قراردادی که به او قولش را داده بودند، انجام خواهند داد. و اما خرید یک جایگزین برای او، گران نیست - غیر ممکن است.
- - , .
برچسب:
نویسنده: مهدی