گزارش بازی - بارسلونا و والنسیا؛ روز و شب

منبع: Grup14
مترجم: رضا خانجانی / FCBarcelona.ir

با کمتر کلمه ای می توان احساسات مثبت تیمی را که نیمه اول را با پیروزی 3-0 به پایان برده و دو بار (یک بار از روی نقطه پنالتی) تیر دروازه حریف را به لرزه در آورده، وصف کرد. آنالیز بازی والنسیا در نیوکمپ آن هم در شرایطی که به سختی توانستند وارد نیمه زمین بارسا شوند و توسط آبی و اناری ها کاملا خرد شدند، نسبتا دشوار و پیچیده به نظر می رسد. آن ها شب گذشته حتی یک سایه هم نبودند. اصلا انگار در زمین وجود نداشتند.

گری نویل، تیمش را با سیستم 1-5-4 و یک دفاع نصفه کاره به میدان فرستاد. گایا، سیکوئیرا، باراگان و کانسلو در خط دفاع این تیم قرار داشتند. دنیلو و پارخو و آندرس گومس کمربند خط میانی را تشکیل دادند و رودریگو تنها امید گلزنی این تیم در خط حمله بود. اگر مالاگا یا اتلتیکو مادرید توانایی این را داشتند که نشان بدهند شما می توانید به این بارسلونا ضربه بزنید یا حداقل با اختلال در بازی سازی، تجمع در زمین خودی و خط دفاعی یا به دردسر انداختن بوسکتس، رقابت بهتری با این تیم داشته باشید، والنسیا کاملا نشان داد که نمی شود؛ هرچند باید توجه داشت تمام بازیکنانی که در ترکیب اصلی این تیم قرار گرفتند، مشخصات دفاعی دارند.

آندرس گومس توپ را در میانه زمین از دست داد و فرصت را برای نیمار مهیا کرد تا سوارز را که از کمند خط دفاعی فرار کرده بود، صاحب توپ کند و مهاجم اروگوئه ای با شوت خود دروازه دروازه ریان را فرو بریزد. اگر گل اول بارسا با یک حمله تهاجمی که از سوی نیمار سازماندهی شده بود، به دست آمد، روی گل دوم وضعیت نابسامان خط دفاعی والنسیا کاملا مشهود بود. یا بهتر است بگوییم همه مدافعان ناگزیر فقط تماشاگر صحنه ای بودند که بوسکتس، الکس ویدال را صاحب توپ کرد. مدافع کاتالان ها با یک پاس کات بک توپ را به سوارز رساند تا او برای برای دوم توپ را به تور دروازه بچسباند. تنها 12 دقیقه از زمان بازی سپری شده بود و نتیجه 2-0 بود.

برای بازیکنان والنسیا، شروع بازی از خط دفاعی یک امر خیالی به نظر می آمد. مدت زیادی به طول می انجامید تا آن ها توپ را باز پس بگیرند و اگر هم موفق می شدند، تنها سه ثانیه و به اندازه رد و بدل کردن دو پاس طول می کشید تا از دستش بدهند. شاگردان نویل این فرصت را به بوسکتس داده بودند که شرایط دریافت توپ در سه چهارم زمین و منطقه میانی را داشته باشد. با سهولت شگفت آوری، هافبک متولد بادیا قادر بود با اینیستا همکاری کند تا نیمار را در خط دفاعی حریف راه بیندازد. ستاره برزیلی، مسی را در شرایطی که به هیچ دردسری وارد محوطه جریمه می شد، با یک پاس پشت پا در موقعیت گلزنی قرار داد.

تحرک والنسیا با آمدن فقولی به جای دنیلو نیز تغییری نکرد. مسی در ضد حمله ای دیگر توپ را به تیر دروازه کوبید و نیمار یک پنالتی را از دست داد؛ پنالتی ای که بهایی سخت برای والنسیا داشت و آن هم اخراج موستافی بود که به عنوان آخرین مدافع تیمش روی مسی مرتکب خطا شد. مدافع آلمانی با پوشش فضاهای خالی خط دفاعی، تنها بازیکن حریف بود که کمی شدت و عزت نفس در بازی اش نمایان بود.

در نیمه دوم نیز داستان تغییر نکرد. بارسلونا از نمایش خود لذت می برد و بازیکنان والنسیا بدون آن که ذره ای اعتماد به نفس نشان دهند، آرزو می کردند سوت پایان به صدا درآید. تحمیل شکست سنگین 7-0 توسط شاگردان انریکه به والنسیا، نه تنها به خاطر چیدمان بسیار خوب آن ها بود، بلکه از پرس و دوندگی بسیار شدید آن ها، درست بعد از مصاف سنگین با اتلتیکو نیز، نشأت می گرفت. زمانش فرا رسیده بود که سرمربی، تغییرات در تیمش اعمال کند. اگرچه مسی و سوارز استراحت نکردند اما اینیستا، پیکه و آلبا تعویض شدند. آن ها چنان مدافعان والنسیا را از پیش رو بر می داشتند که انگار مخروط های تمرینی را دریبل می زنند. هر کدام دو گل دیگر نیز در نیمه دوم به نام خود ثبت کردند. مسی پس از توپ ربایی از پارخو و سوارز با سانتر آدریانو و پاس در عرض آردا، بر تعداد گل های خود افزودند؛ گل هایی که با سادگی بی سابقه ای در نیوکمپ به ثمر می رسیدند!

بازی همراه با رنج و سختی والنسیا در نیوکمپ و سپس ترک نیوکمپ با بهت زدگی، از یک جهت شرم آور بود. آن ها تیمی بدون روح و با نمایشی بی تفاوت، سست و کم کار در امور دفاعی و ناتوان در خط حمله بودند. برای شاگردان گری نویل، بازی وقتی هنوز شروع نشده بود، به پایان رسیده بود. عدم انسجام در داخل زمین و از هم گسیختگی در خارج از زمین، بزرگ ترین چالش والنسیا برای به دست آوردن دوباره شجاعتشان پس از این ضربه هولناک خواهد بود که باید پشت سر بگذارند. نویل در لیگ تاکنون پیروز نشده است و رویای جام حذفی نیز برای او و تیمش بر باد رفت!

عملکرد ضعیف والنسیا، نمایش فوق العاده آبی و اناری ها را در سایه قرار نمی دهد. برای مثالی از این دست، می توان به عملکرد عالی بوسکتس اشاره کرد که در نیمه زمین حریف مانند خانه خودش بازی می کرد؛ با توپ ربایی و ارسال های بلند، اداره و کنترل جریان بازی و حتی حمله به سمت دروازه ریان و در عین حال عدم غفلت از وظایف اصلی خود، عملکرد بی نظیری داشت. از این هفت گل بارسلونا، چهار گل سهم سوارز و سه گل سهم مسی بود. بارسلونا تا این جای فصل 105 گل وارد دروازه حریفان کرده است؛ 80 گل را مثلث خط حمله به ثمر رسانده است که از این تعداد 35 گل سهم مهاجم اروگوئه ای است و 500امین گل مسی در بازی های رسمی دوران حرفه ای اش نیز در این بازی به ثبت رسید. بارسلونا 9 پیروزی متوالی 27امین بازی بدون شکستش را پشت سر گذاشت. روند و تقویم بازی ها بسیار فشرده هستند اما قدرت لوئیز انریکه و بازیکنانش بزرگتر است.

خورشید هم چنان بر فراز نیوکمپ می تابد و تاریکی های مستایا ادامه دارد. بارسلونا و والنسیا، تعبیر کاملی از روز و شب هستند.

- - , .