سوارز، در راه تبدیل شدن به بهترین خرید تاریخ باشگاه!

منبع: ESPN
مترجم: سید سجاد زرگرنتاج / FCBarcelona.ir

حتی بدبین ترین هوداران فوتبال در سراسر دنیا هم به سختی می توانند شانس خوب بارسا برای تکرار سه گانه اش را، بعد از پیروزی روز شنبه این تیم مقابل اتلتیکو، انکار کنند.

کاتالان ها یک تیم ضعیف را شکست ندادند، بلکه این بهترین خط دفاع اروپا بود که در مقابل آن ها شکست را پذیرفت. اتلتیکو در 22 بازی خود در این فصل از رقابت های لالیگا، تنها ده گل خورده، که چهارتای آن ها، یعنی 40% از مجموع گل های خورده این تیم در این فصل را، از بارسا دریافت کرده است. در حالی که باقی حریف های این تیم در هر رقابتی، کاری بسیار سخت برای شکست دادن اتلتیکو دارند، شاگردان انریکه به این کار عادت کرده اند.

سوارز در 32 بازی در این فصل، 31 گل به ثمر رسانده است

همین دو فصل پیش بود که اتلتیکو مادرید، مراتب نرسیدن دست بارسا به دو جام مهم فصل را ترتیب داد. آمار آبی و اناری ها مقابل حریف مادریدی در سال 2013/14 به معنای واقعی کلمه افتضاح بوده است. آن ها در 6 رویارویی با این تیم در آن فصل، پنج تساوی و یک شکست بدست آوردند. حال و در آماری کاملا متفاوت، بارسا در شش بازی اخیر خود مقابل اتلتیکو، شش پیروزی بدست آورده است.

بخش بسیار مهمی از این تفاوت را، لوییز سوارز رقم زده است. او در پنج حضورش مقابل اتلتیکو، همواره کابوس مدافعین، و البته هواداران این تیم بوده است. اگرچه محسوس ترین تأثیرات او بر بازی های بارسا مقابل اتلتیکو، دو گل و سه پاس گلی است که در طول این پنج بازی به نام خود ثبت کرده، اما مشکلاتی که او برای آن ها به وجود آورد، فراتر از حرکاتش در نزدیکی دروازه حریف است.

سوارز با تحریکات پیاپی مدافعین اتلتیکو توسط قدرت بدنی و دوندگی بی امانش، آن ها را مجبور به بازی در زمین خودشان، و در نهایت ارتکاب اشتباهاتی می کند که در صورت عدم وجود چنین تحریکاتی، به هیچ وجه مرتکب نمی شدند. او در واقع ذره ای از استایل اتلتیکوی سیمونه را، به ظرافت بارسا اضافه کرده است.

پس از خوابیدن گرد و خاکی که بارسا شنبه عصر در نیوکمپ برپا کرد، سیمونه با حسرت گفت: «سوارز بارسا را به توانایی هایی تجهیز کرده که آن ها پیش از او نداشتند».

این احتمالا اتفاقی نیست که تیم هایی که روزی تنها پلن شان مقابل بارسا عقب نشستن و تنگ کردن فضا برای بارسا بود، حالا احساس می کنند که باید به فکر پلن های جایگزین، و تغییر روش های پرس و یارگیری خود باشند. اگرچه برخی از آن تاکتیک های آنتی-سوارز جواب هم داده اند، اما به نظر می رسد با به ثمر رساندن 31 گل در 32 بازیِ این فصل، کنترل او تقریبا غیر ممکن است.

این 31 گل شامل دبل مقابل رئال مادرید، گل برتری مقابل اتلتیکو، و 6 گل در 6 بازی مرحله گروهی لیگ قهرمانان می باشد. حریفان در هر مقیاس و اندازه ای، کم قدرت و پر قدرت، در مقابل او قرار گرفته اند، اما در پایان همگی دروازه خود را باز شده دیدند.

او در حالی که نیمی از فصل باقی مانده، آمار 31 گل خود برای لیورپول در فصل 2013/14 را تکرار کرده، و هدفش رسیدن به رکورد بهترین فصل دوران ورزشی اش، 49 گل در فصل 2009/10 به همراه آژاکس است. بازی او در فضاهای کوچک، در مقایسه با فصل اول حضورش در نیوکمپ، بسیار پیشرفت داشته است.

یک نکته شوم در مورد فصل بهتر سوارز نسبت به نخستین فصل حضورش در بارسا، خصوصا قابل توجه تیم هایی که امیدوارند بارسا را در اروپا متوقف کنند، وجود دارد. دو بار قبلی که کاتالان ها تلاش کردند از عنوان قهرمانی خود در اروپا دفاع کنند، آن ها به شدت در خط حمله خود تضعیف شدند. به جای پر کردن جای خالی ساموئل اتو'و پس از قهرمانی در سال 2009، زلاتان در بدترین زمان ممکن، تیم را در بهار 2010 ترک کرد، و پای شکسته داوید ویا در مسابقات جام جهانی باشگاه ها، به این معنا بود که او به طور کلی لیگ قهرمانان 2011/12 را از دست داده است.

اما این بار، بارسا مهاجمی دارد که پس از یک فصل کمک به این تیم در مسیر کسب قهرمانی اروپا، در فصل جاری حتی نقشی پررنگ تر در موفقیت های تیمش داشته است. این نکته می تواند به آن ها کمک کند که متفاوت تر شوند و به چیزی که هیچ تیم دیگری در لیگ قهرمانان اروپا به آن دست نیافته است، دست یابند: دفاع از عنوان قهرمانی در اروپا!

اگر سوارز بتواند به آن ها در مسیر رسیدن به تنها خواسته شان به عنوان باشگاه، به تکرار قهرمانی در اروپا، کمک کند، قرار ندادن او در کنار بازیکنانی امثال رونالدینیو، به عنوان تأثیر گذار ترین خرید های تاریخ باشگاه، غیر ممکن خواهد بود.

حتی اگر چنین اتفاقی نیفتد، تأثیرش تا به همینجا نیز بسیار عمیق بوده است. با متقاعد شدن مسی به انتقال به سمت راست خط حمله، سوارز ظاهرا موفق شده است که پست شماره 9، که در تاکتیک های بارسا گم شده بود را، احیا کند، و نه تنها استایل بازی تیم نخست را بهبود بخشیده است، که به صورت بالقوه به الگویی برای مهاجمین جوان بارسا در تیم های پایه تبدیل شده است.

این تأثیر بالقوه بدین معناست که لاماسیا راه ساده تری برای تولید مهاجمانی که از پرورش آن ها در دوران "9 کاذب" عاجز بود، در پیش دارد. قهرمانی برای حال، و احتمالا قهرمانی برای آینده. حتی 81 میلیون هم، می ارزد!

- - , .