منبع: اسپورتکمتر از یک ساعت برای سرمربی بارسا کافی بود تا بفهمد که نمی تواند دو شماره 9 را در کنار هم قرار دهد...
53 دقیقه طول کشید تا لوییز انریکه به اشتباه خود پی ببرد. اشتباه او که سوارز و آلکاسر را در کنار هم قرار داد و نیمار هم در یک ترکیب نسبتاً عجیبِ 4-3-1-2، پشت سر آن ها قرار گرفت. در آن 53 دقیقه، بارسا، بارسا نبود. آن ها نه چندان راحت به نظر می رسیدند. گم شده بودند. و، با وجود اینکه فرصت هایی برای گلزنی داشتند، قادر به انجام این کار نبودند.
اگرچه، بروسیا مونشن گلادباخ قادر به این کار بود. پرس آن ها جواب داد و سرجیو بوسکتس (مردی که معمولاً اشتباه نمی کند) به آن ها اجازه داد که گل نخست بازی را روی یک ضد حمله برق آسا به ثمر برسانند.
بازگشت به بازی در آلمان، کار آسانی نیست. خصوصاً مقابل تیمی که 11 بازی اخیرش در خانه را با پیروزی پشت سر گذاشته است. بارسا تلاش کرد. آن ها به اصل خود بازگشتند. سپس رافینیا به جای آلکاسر وارد زمین شد، و توران به جای راکیتیچ، که شب آرامی را سپری می کرد، به میدان آمد. دو تغییر پیش از رسیدن به دقیقه شصت. حرکتی غیر عادی از سوی لوییز انریکه. اما دو تغییری که در بازگشت بارسا به بازی، بسیار مهم بودند.
و در این لحظه، آن ها تأثیری که انتظار می رفت را بر بازی گذاشتند. اول از همه، آردا گلزنی کرد. یک گل دیدنی. و سپس جرارد پیکه، البته با کمی کمک از سوی دروازبان تیم آلمانی، یان سومر. اما سه امتیاز، سه امتیاز است. و بارسا تنها در سی و هفت دقیقه، پیروز بازی شد. سی و هفت دقیقه ای که آن ها مانند بارسا بازی کردند. بدون تغییر تاکتیکی خاصی. به همان نحو که همواره بازی می کردند. و به همان نحوه که همواره پیروز می شدند.
برچسب:
نویسنده: مهدی