منبع: سایت گلدنی آلوز پس از پشت سر گذاشتن 8 سال پر از افتخار و مقام که در آن نام خود را به عنوان یکی از بهترین مدافعین کناری تاریخ به ثبت رساند، از تیم محبوبش بارسلونا جدا شده و به باشگاه یوونتوس ایتالیا پیوست. با ما باشید تا مروری داشته باشیم بر دوران پرشکوه 8 ساله متعصب ترین بازیکن تاریخ بارسلونا در این تیم.
برخی اوقات، ارزش آن چیزی که در اختیار داری را نمی دانی تا زمانی که آن را از دست می دهی. اندکی از هواداران بارسلونا عاشق خُرده گرفتن به تزلزل های دفاعی و سانتر های مکرر آلوز هستند و اغلب توانایی هایش را نادیده می گیرند. اما همین اندک افراد نیز وقتی که او بارسا را ترک کند، می فهمند که او تا چه اندازه فوق العاده بوده است.
آلوز در سال 2002 با انتقالی قرضی وارد اسپانیا شده و به سویا پیوست و یک سال بعد پس از قهرمانی برزیل در جام جهانی کره و ژاپن، او انتقال خود از باشگاه باهیا را دائمی کرد. در سانچز پیس خوان، او در سال های 2006 و 2007 به قهرمانی لیگ اروپا دست یافت، به همراه یک قهرمانی در جام حذفی اسپاینا، یک سوپر کاپ اروپا و یک سوپر کاپ اسپانیا. و علی رغم این که مدافع راست بود، خطرناک ترین مهره هجومی آندولسی ها به شمار می رفت.
پس از این، رئال مادرید شدیداً به جذب او علاقه نشان داد و آلوز تا آستانه ورود به سانتیاگو برنابئو نیز پیش رفت، اما در نهایت بارسا با رقم 30 میلیون یورو او را جذب کرد؛ رقمی که در آن زمان بسیار بزرگ به نظر می رسید، اما اکنون به هیچ وجه این گونه نیست. او پس از ورود به بارسا 6 عنوان قهرمانی لالیگا، 4 جام حذفی اسپانیا، 4 سوپر کاپ اسپانیا، 3 لیگ قهرمانان اروپا، 3 سوپر کاپ اروپا و 3 جام باشگاه های جهان کسب کرد. در حقیقت، این آمار باعث شده تا اینک او عناوین بیشتری نسبت به پله ی افسانه ای کسب کرده باشد و هیچ کس نتواند نقش او را به هیچ وجهی در شکل گیری بهترین عصر طلایی تاریخِ بارسلونا نادیده بگیرد.
مسی سال گذشته درباره آلوز گفت: «آلوز بهترین مدافع کناری جهان است. امروزه یافتن بازیکنی مانند او بسیار دشوار است».
حقیقتاً همین گونه است. و در حالی که اغلب مردم فکر می کنند که آلوز تنها دوست دارد از کناره ها نفوذ کند، چیز های بسیار بیشتری درباره سبک بازی او وجود دارند. قدرت ارسال پاس به همراه قابلیت های فنی او به این بازیکن برزیلی کمک می کند تا به خوبی با خط هافبک و حمله بارسا ارتباط برقرار کرده و خود را به عنوان مهره ای کاملاً مناسب برای فلسفه مبتنی بر مالکیت توپ این تیم معرفی کند. به علاوه، به این ها بایستی قدرت پرس کردن تیم حریف از بالا را نیز اضافه کرد.
او سرعتی که سال های اولیه اش در نیوکمپ، با آن مدافعان حریف را شکنجه می کرد از دست داده است، و دیگر مانند گذشته نمی تواند برای تیمش موقعیت گل فراهم کند، اما لحظات درخشانی را در این سال های با لباس بارسلونا رقم زده و همیشه می تواند ناگهان حرکت خارق العاده ای انجام داده و بارسا را نجات دهد.
او که در اولین تابستان سرمربیگری پپ گواردیولا در بارسا، به نیوکمپ آمد، بُعدی جدید در دفاع تیم کاتالانی به همراه جرارد پیکه به وجود آورد. پیکه درست مانند آلوز، به تیم گواردیولا این امکان را می داد که بتواند بازیسازی از عقب داشته باشد، و آلوز، به عنوان یک مهاجم اضافی در سمت راست برای تیم بود - یکی از بهترین ها در دنیا. با حضور مسی و آلوز در سمت راست، تیم ها معمولا در آن قسمت از زمین، دچار مشکلات اساسی می شدند.
این اتفاق افتاد و جالب اینکه همچنان هم می افتد. در دوران پپ، دنی آلوز به عنوان یک وینگر کاذب ایفای نقش می کرد، در حالی که اریک آبیدال که خصوصیات دفاعی بیشتری داشت، عقب زمین را در سمت چپ پوشش می داد و در مواقع لزوم، بوسکتس عقب تر می رفت تا تعدد را در خط دفاع افزایش دهد. در بارسای فعلی، با وجود جوردی آلبا در سمت چپ، تقریبا شرایطی مشابه آن زمان حکم فرماست.
در خارج از زمین هم، آلوز نقشی کلیدی دارد. او که همواره شاد و خوشحال است، قلب و روح رختکن بارسا محسوب می شود؛ کسی که زندگی را چندان جدی نمی گیرد و به جای آن، تا آنجا که می تواند از انجام کاری که عاشقش است، لذت می برد - فوتبال!
و باید هم ثبت بماند. چرا که پس از هشت سال درخشان که در آن مرد برزیلی نقش مدافع راست را بر عهده داشت، باید نه تنها به عنوان بهترین پاسور مسی، که به عنوان بهترین مدافع راست تاریخ باشگاه، شناخته شود. مدت زمان بسیار زیادی باید بگذرد تا بارسا بازیکنی مانند او در ترکیب خود ببیند.
برچسب:
نویسنده: مهدی