چرا بارسا نباید دنیس سوارز را از دست بدهد؟

منبع: بلیچر ریپورت
مترجمین: سید سجاد زرگرنتاج - غلامحسین صبوری / FCBarcelona.ir

مانند دیگر تیم های بزرگ اروپا، بارسا در حال آغاز فعالیت های خود در بازار های نقل و انتقالاتی است و بی شک امیدوار است که تا پیش از آغاز رقابت های کوپا آمریکا و یورو 2016، خرید هایی انجام دهد. یکی از این خرید ها، می تواند بازگشت دنیس سوارز از ویارئال باشد - با توجه به اینکه بازیکن سابق بارسای بی، از علاقه خود به حضور در نیوکمپ، سخن گفته است. در این مقاله بررسی می کنیم که دنیس سوارز چه چیزهایی به بارسا اضافه می کند و چرا باشگاه کاتالانی نباید او را از دست بدهد.

اگرچه انتقال، آن چنان که به نظر می آید، سرراست نیست، چرا که بارسا شرایطی مشابه رئال مادرید در مورد آلوارو موراتا دارد: آن ها می توانند بازیکن را به دلیل بندی که در قراردادش وجود دارد، با قیمت مناسبی بخرند، و سپس با توجه به علاقه دیگر باشگاه ها، با قیمت بالایی او را بفروشند. در مورد دنیس سوارز، حداقل سه باشگاه انگلیسی به دنبال او هستند. زنیت سن پترزبورگ هم در نقل و انتقالات زمستانی، پیشنهادی رسمی برای او ارسال کرده بود.

شاید بتوان گفت که سود زیادی برای بارسا در برگرداندن و فروختن او در این تابستان، وجود دارد، اما گزینه بهتر برای آن ها این است که او را نگه دارند تا بتوانند از او به عنوان مهره ای که قدرت ترکیب آن ها را بالا می برد، استفاده کنند.

پیشرفت قابل توجه

و در نهایت، فصلی که به پیشرفت منتهی شد. برای مدتها به نظر می رسید که سوارز 22 ساله، با وجود استعداد بسیار زیادش به عنوان بازیکن جوانان بارسا، نمی تواند خود را در سطح بزرگسالان، با باشگاهی هماهنگ کند و این باعث از دست رفتن اعتماد برخی به استعداد فراوانش شد - اما ویارئال نشان داد که زمینه های مناسب برای شکوفا کردن استعداد دنیس سوارز را، داراست.

سوارز در سال 2011 از سلتاویگو - که در آن بازیکن تیم پایه محسوب می شد - به منچستر سیتی رفت، اما نتوانست به جز در چند بازی، فرصتی پیدا کند. سپس به بارسا پیوست و تنها در تیم بی مورد استفاده قرار گرفت. پس از آن به صورت قرضی به سویا پیوست که در مجموع به هیچ وجه انتقال خوبی محسوب نمی شد - او فصل گذشته در این تیم 46 بازی انجام داد، که اکثر آن ها را به عنوان یار جانشین وارد زمین شده بود، و در بازی های بسیار کمی در ترکیب اصلی قرار گرفت. از دیدگاه تعداد بازی، او به همان اندازه ای فصل گذشته برای سویا بازی کرد، که مونیر این فصل برای بارسا - و به طور مشخص، حضور چندان پررنگی نبوده است.

اما انتقال به ویارئال، یک انتقال کاملا موفقیت آمیز بود و دنیس سوارز معمولا انتخاب اول سرمربی برای حضور در هر دو سمت خط هافبک محسوب می شد. خلاقیت او در کناره های زمین، و فرم بسیار خوبش در سالی که گذشت، نقشی اساسی در نتایج خوب ویارئال در لالیگا، و همینطور حضور این تیم در مرحله نیمه نهایی لیگ اروپا، داشت.

گفته می شد که بارسا در ژانویه می خواهد از بند موجود در قرارداد سوارز استفاده کند و او را به بارسا بیاورد؛ انتقالی که از لحاظ زمانی، برای سوارز اصلا خوب به نظر نمی رسید - درست زمانی که او داشت جایگاه ثابتی در ترکیب ویارئال پیدا می کرد و از حضور در آنجا لذت می برد، این انتقال در آن زمان، او را دوباره به نیمکت بر می گرداند. این بار، نیمکت بارسا.

اما خوشبختانه، او در ویارئال ماند و فصل را در ال مادریگال به پایان رساند. و اگرچه او یکی از بهترین هافبک های هجومی فصل لالیگا محسوب نمی شود، اما تاثیر او را می توان در حضور فصل بعد ویارئال در لیگ قهرمانان اروپا به طور واضح دید - فصلی که با حضور دنیس سوارز برای آن ها در جایگاه چهارم لالیگا، به اتمام رسید.

بزرگترین نقش ها و نقاط قوت

سبک بازی او مناسب چه پستی است؟ نقش معمول او در زمین، بازیسازی است. سوارز می تواند رو به دروازه و بین خطوط پا به توپ شده، به سمت مدافعین رفته و آن جا فضا سازی کند تا بتواند با پاس های هوشمندانه اش هم تیمی هایش را صاحب توپ کرده یا برای خودش موقعیت شوتزنی ایجاد کند.

در این بین، اگرچه او بعضاً گل های حساسی را به ثمر رسانده، اما قدرت تمام کنندگی او از ویژگی های کلیدی اش محسوب نمی شود. همچنین او گاهی اوقات نیز ضربات آزاد استثنایی به سمت دروازه حریفان روانه می کند، اما به نظر می رسد که در نیوکمپ چندان فرصت بخت آزمایی از روی این ضربات به او داده نمی شود.

علاوه بر این، سوارز قابلیت بازی در هر دو جناح را داشته و با دربیل زنی می تواند به تو زده و مستقیماً به سمت دروازه حرکت کند. همچنین تکنیک بالا و کنترل های خوب اولش نیز او را قادر می سازد تا پاس های ترکیبی سریع ارسال کرده و حرکات بدون توپ فوق العاده ای را انجام دهد. بهترین حرکات ترکیبی او در ویارئال زمانی رقم می خوردند که سوارز توپ را به سدریک باکامبو پاس داده و سریعاً به پشت مدافعین حریف می رفت و در انتظار دریافت توپ می شد، در حالی که ضرباتی که به گوشه مخالف دروازه بانان می زد به مرور زمان بهتر و بهتر می شدند، خصوصاً زمانی که در سمت چپ بازی می کرد.

علاوه بر این، احتمال این وجود دارد که با توجه به داشتن توانایی در ارسال پاس به فواصل مختلف و همچنین دید بسیار خوب، به جای یکی از هافبک های هجومی بارسا ایفای نقش کند. اگر چه که این پست اصلی او نیست و در بهترین حالت ممکن او می تواند بازیکن جایگزینی برای گوش های خط حمله بارسا یعنی مسی و نیمار باشد.

این در حالی است که بارسلونا در این فصل از چنین مهره ی جایگزینی برخوردار نبود و مونیر چندان درخششی از خود نشان نداد، ساندرو در دیدار های بزرگ به کار گرفته نشد و آردا نیز تا قبل از ناکامی در رسیدن به سطح مورد نظر در یک سوم پایانی فصل، تنها چند درخشش کوچک در این پست داشت.

سود بردن از فروش یا سرمایه گذاری؟

آیا او باید به فروش برسد یا نگه داشته شود؟ اگر باشگاه های لیگ برتری تمایل داشته باشند، بارسا به راحتی با مبلغ 15 میلیون یورو می تواند سوارز را به فروش برساند. به گفته روزنامه الموندو دیپورتیوو، گنجاندن بند بازخرید 3 میلیون یورویی در قراداد او نیز امکان پذیر است. اگرچه که روزنامه اسپورت طی گزارشی اعلام کرده که بارسا در صورت فروش این بازیکن، بایستی 50 درصد سودش را به ویارئال بدهد. گفته می شود که این عدد، سال آینده به 25 درصد کاهش خواهد یافت.

به جای فروش این بازیکن صرفاً جهت به دست آوردن 5 یا 10 میلیون یورو بودجه بیشتر برای نقل و انتقالاتش، بدون شک بارسا از تبدیل کردن سوارز به جایگزینی خلاق برای سه مهاجم ثابت خط حمله خود، سود بیشتری خواهد برد.

در هر صورت بارسا به منظور تعادل بخشیدن به خط حمله جایگزین خود نیاز به خرید بازیکن دارد، حال این در حالی است که خود دنیس سوارز بیشتر قابلیت های مدِ نظر لوئیز انریکه برای انتخاب جایگزینی برای نیمار و مسی به مدت حضور حداقل 2000 دقیقه ای در هر فصل، را داراست؛ قابلیت هایی همچون قدرت دریبل زنی، بازیسازی، دید بالا و خود خواهی ذاتی یک مهاجم در جلوی دروازه.

سوارز در فصل گذشته به همراه ویارئال، 5 گل و 13 پاس گل را به نام خود به ثبت رساند و این منطقی به نظر می رسد که او علی رغم دقایق کمتر حضور در میدان، بتواند آماری نسبتاً مشابه این را در طول فصل در تیم بسیار هجومی تر بارسلونا از خود بر جا بگذارد. این موضوع، به علاوه این که نیمار در ابتدای فصل به دلیل حضور در المپیک در ترکیب تیم قرار نخواهد گرفت، نشان گر این است که سوارز می تواند بازیکن فوق العاده ای برای بارسلونا باشد. در صورت عدم حضور نیمار در ابتدای فصل، بارسا بدون شک برای شروعی خوب نیازمند اضافه کردن بازیکنان باکیفیتی به ترکیب خود در تابستان پیش رو است.

به طور خلاصه، آبی و اناری پوشان با بازگرداندن سوارز با مبلغی ناچیز، می توانند گام صحیحی در مسیر تقویت ترکیب خود برداشته و در زمانی که یکی از سه مهاجم اصلی آن ها در دسترس نباشد، می توانند از بازیکنی که از لحاظ کیفیت شباهت بیشتری به این سه دارد، استفاده کنند. این انتقالی است که بارسلونا حتماً باید آن را انجام دهد و سعی کند تا طی چند فصل آینده از این بازیکن بیشتر و بیشتر در ترکیبش بهره ببرد.