منبع: توتال بارساابتدای سال 2016 را به خاطر بیاورید. بارسا جام جهانی باشگاه ها را با انگیزه بسیار بالا بدست آورده بود، در صدر جدول قرار داشت و خود را در میانه بازی های بدون شکستی می دید که می توانست به یک رکورد تازه در دنیای فوتبال بدل گردد. اتلتیکو یک امتیاز از بارسا عقب بود، و به نظر نمی آمد خط حمله نه چندان قدرتمندشان در شکستی که از انتقال جکسون مارتینز خورده بودند، بتواند چالشی برای بارسا در راه کسب جام ایجاد کند، و رئال مادرید، زیر نظر رافا بنیتز، یک فاجعه بود. احتمالا اگر در میانه های شب از خواب بیدار می شدید و به یاد فوتبال می افتادید - که در این صورت واقعا باید اولویت های خود را تغییر دهید! - احتمالا احساس خوبی در مورد فصلی که بارسا در پیش داشت، پیدا می کردید.
این مسئله در دو ژانویه تغییر کرد - زمانی که بارسا به مصاف اسپانیول رفت، آن هم در یک دربی که اصلا وضعیت عادی خود را نداشت. با وجود اینکه انریکه بهترین ترکیب خود را به زمین فرستاد، اما آن ها نمی توانستند مقابل خط هافبک دونده و خط دفاع بسیار متراکم اسپانیول، با حضور خاوی لوپز که داشت فراتر از حد و اندازه های خودش ظاهر می شد، موقعیت گل ایجاد کنند. اسپانیول با 22 خطا و پنج کارت زرد، حمله های آن ها را خنثی کرد - که کاملا برای دربی کاتالونیا یک آمار معمولی محسوب می شود، در حالی که دو تا از بهترین موقعیت های بارسا، به تیرک دروازه خورد. بازی با تساوی بدون گل به پایان رسید که این مسئله اتلتیکو را به صدر جدول برد و به نظر می آمد که یک ژانویه سخت دیگر در برای بارسا در راه است.
اسپانیول از لحاظ فوتبالی سطح خاصی ندارد، این یک حقیقت است، اما آن ها تاریخچه رنگینی دارند از چوب هایی که لای چرخ بارسلونا کرده اند. پیروزی در دربیِ خانگیِ فردا، بارسا را در موقعیت دفاع از عنوان قهرمانی در روز آخر رقابت ها قرار می دهد. اما هر نتیجه ای غیر از پیروزی، فرصتی دیگر خواهد بود برای اسپانیول، که از موفقیت همشهری اش جلوگیری کند. بارسا می تواند با وجود تلخی ها، این فصل را به یک فصل موفقیت آمیز تبدیل کند - مایه اش هم ارائه چند ساعت فوتبال زیباست.
برچسب:
نویسنده: مهدی